Tamarisco
@ucankedifreud
Her ne kadar bir çocuk kitabı da olsa insanı düşündüren, etkileyen bir kitap diyebilirim. Kitap kış uykusuna yatan bir ayının uyandığında mağarasının üstüne kurulan fabrikayı görmesi üzerine şekilleniyor. Sistemin dayatmaları, sistem içindekilerin kademe kademe manipülasyonları sonucu insanın kendi benliğini sorgulaması, kaybetmesi bir ayı üzerinden anlatılıyor. Ayının yaşadığı çevre tahrip edilip ayının yaşam alanına zarar verildiği yetmiyormuş gibi, ayı sisteme dahil edilip çalıştırılıyor. Kitabın sonunda ayı kim olduğunun yeniden farkına varsa da yaşadıkları yadsınamaz. Bir de kitapta en çok dikkatimi çeken şeylerden biri sistemin parçaları kendi konumlarını o kadar benimsemişler ki sistemi sorgulamadan, sistemi besleyecek şekilde hareket ediyorlar. Ayı kendi türü tarafından benimsenmek yerine ötekileştirilip grup dışına itiliyor, bence bu ayının benliği için daha yıkıcı.
Reklam
Uzun zamandır içimi bu kadar ısıtan bir kitap okumamıştım. Yer yer üzüldüm, yer yer güldüm, yer yer endişelendim Gülüzar için. Yaşadığı her zorluğa rağmen dimdik ayakta durup, yazmaya devam etmesi oldukça etkiledi beni. Zor ve muhazakar bir ailede küçük bir kız çocuğu olarak büyümesine rağmen okumaya, yazmaya hevesini kaybetmemesini, hırsını çok sevdim. Bir kız çocuğu olmanın, zorlukları, sorumlulukları, beklentileri, hissettirdikleri çok güzel işlenmiş. İyi ki okumuşum, iyi ki yıllar önce Özgüm Coşkun'un videosında izlemişim de aklımda yer etmiş.
