Kübra Uçar
@ucarkbr06
Fen Bilimleri Öğretmeni
Lisans
Ankara
216 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölüm anksiyetesi üzerine yazılmış bir kitap. Ölümle yüzleşmenin,ölüm farkındalığının üzerine konular harmanlanıyor. Ve gerçek hayattaki hastalarının yaşamlarından ele alınıyor.
Yazarın bakış açısıyla inançlarım çok uyuşmasa bile kitabın içerisinden ders çıkartılabilecek altını çizdiğim çok güzel cümleler oldu.
Kitapta şuna değinmişti; bir yıl ya da beş yıl geriye dönüp baktığınızda taşıdığınız yeni pişmanlıklar yüzünden aynı üzüntüyü yaşamamak için şu an hayatınızda ne yapabilirsiniz? Yani pişmanlık duymadan yaşamanın bir yolunu bulabilir miyiz diye sorguluyordu. Burada o kadar haklı ki ben bugün yaptıklarımdan ötürü pişmanım diyelim peki bu pişmanlığımın önüne geçebilecek önlemleri alabiliyor muyum? Aynı hataları yapmamak için yaşadığım olaydan ders çıkartabiliyor muyum? Ve en önemlisi de bugünün hakkını verebilecek şekilde yaşayabilirsek geçmişe yönelik pişmanlığımız, geleceğe yönelik de bir kaygımızın olmayacağını düşünüyorum. Yıllar geçtikçe arkama dönüp baktığımda pişman olmamak adına ânı yaşayabilmeyi ümit ediyorum…
Yazarı Nietzsche Ağladığında adlı kitabıyla tanımıştım. Daha sonra okuduğum iki kitabı daha oldu ve bu kitabını da gerçekten beğendim ama ölüm teması çok yoğun ve aktif bir şekilde işleniyor. Eğer ki bu konuya hazır değilseniz bu kitabın daha sonra okuma listenizi almanizi tavsiye ederim. Keyifli okumalar…:)
Taş taş üstünde
Kimse duymasa da
Kimse görmese de
Her biri sessizce ağlıyor:
Beni hatırla, beni hatırla.
Eğer bakışlarınızı geçmişe çevirirseniz gerçekleştiremediğiniz her şey için pişmanlık duyarsınız. Eğer bakışlarınızı geleceğe çevirirseniz ya da daha fazla pişmanlık duyma ya da pişmanlıktan görece arınmış bir hayat sürme olasılığı yaşarsınız.
Yalnızlık sadece yalnızlıkta vardır, paylaşdıktan sonra kaybolur.