Komut vermekle komutlara itaat etmek aynı şeydir. En otoriter kimse bile başkasının kutsal bir asalağın (örneğin babasının) adına verir komutları; kendi çektiği soyut şiddet ve işkenceleri başkasına aktarır.
Bu baba bir hayalet, bir bakış bile değildi; ikimiz de bir süre bu toprağa ayak basmıştık, hepsi bu işte.
Beni sevmiş miydi, kollarına almış mıydı, şimdi bir oyuk haline gelen temiz bakışlı gözlerini oğluna çevirmiş miydi? Kimse hatırlamıyordu bunları ve bunlar yitip gitmiş heyecanlardı.
Ben onu unutmak olanağına da sahip değildim; birdenbire çekip giderek, onu tanımak zevkinden yoksun bırakmıştı (..) beni.
Bilmiyorum, ama seçkin bir psikanalizcinin yargısına katılıyorum: Bende üstben yoktur.