Sevginin varolduğuna bir tek kanıt vardır ancak; bağlılığın derinliği, seven kimselerin canlılığı ve güçlülüğü: Budur sevginin bulunduğunu gösteren meyve.
Anne çocuklarını, "iyi, "uslu" oldukları ya da isteklerini, buyruklarını yerine getirdikleri için değil, çocukları olduğu için sever; bu yüzden anne sevgisi eşitlik üzerine kurulmuştur. Bütün insanlar eşittir, çünkü bir tek annenin, Toprak Ana'nın çocuklarıdır.
İnsan, kendisini gerçekten seven bir annenin çocuğu üzerindeki etkilerini inceleyebilirse şunu açıkça görecektir: Çocuğa sevgi, neşe ve mutluluk aşılamanın, kendini seven bir anne tarafından sevilmekten daha iyi bir yolu olamaz.
Çocuğu kendisinden kopup ayrılırken de seven anne olabilmeyi ancak gerçekten sevebilen, almaktan çok vermekle mutlu olabilen, kendi varlığının temelleri sağlam olan bir kadın başarabilir.