"Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Aşklarım, inançlarım işgal altındadır
tabutumun üstünde zar atıyorlar
cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır
toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar
denize yaklaşınca kumlar ve çakıltaşları
geçmiş günlerimi aşağılamaktadır."
İbadetimden olmasa bari derken kuşkum,
savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum.
savaş bitmiş ben bunu,
koynumun boşluğuyla anlıyorum.
kükreyen ırmağın ölümü meğer
savaşın sonuymuş.