Bir şey var sevginin alevleri içinde
Kendi kendini yiyen bir fitil, bir kömür var
İlk hızını bir daha bulamıyor sevgi
İyilik bile bir sıtma ateşi gibi yükselip
Kendi aşırılığıyla öldürür kendini.
Hemen yapmalıyız ne yapmak istiyorsak.
Çünkü isteklerimiz değişebilir
Düşer, duraklar eller, diller, raslantılar önünde.
Araya zaman girdi mi, can attığımız şey
Bir ah çekmeye, sıkıntılı bir iç boşaltmaya döner.
Bir insana insan mı denir bütün işi
Yemek ve uyumak olursa dünyada yalnız?
Hayvan denir böylesine! Ne iştir bu Tanrım?
Sen ki sınırsız yaratmışsın düşüncemizi
Sanki geçmişi geleceği bilirsin,
Bu aklı küflensin diye vermedin elbet bize.
Öyleyken hayvanca bir unutkanlıktan mı,
Yoksa korkakça bir dürüstlükten midir nedir,
Fazla ölçüp biçiyorum yapacağım işleri.
Yeni ufuklar açtığı için minnettarım, insana insanlığa dair acı gerçeklerle yüzleşmek bir yandan üzücü de olsa kattığı farkındalıklarla bittiğinde kendimi dolu dolu hissettiğim bir kitap oldu, tiyatrosunu da mümkün olurda izlersem daha anlamlı olacak hem kitap hem oyun..
HamletWilliam Shakespeare · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202358,5bin okunma