Çiğdem Ulaş
@ulascigdem
Şu anda okuduğu kitap
Çünkü yaşama sevinci öldürülemiyordu, bir süreliğine soldurulabiliyordu ama yok edilemiyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ama insanın bilinciyle bildiği ile içinin bildiği çoğu
zaman aynı olmuyordu.
Mantıklı olanın doğru, mantıksız olanın yanlış olması gerekmiyordu.
İnsanın başı bazen içinin bildiğini dinlediği için, bazen bilincinin bildiğini dinlediği için derde giriyordu.
İnsan yaşadıklarını korktuğu için unutur ya da
utandığı için. Hatırlayınca acı veriyor diye unutmaz, acı
Kendini unutturmaz cünkü. Terapilerde afiga gikan trav-
malar aslında unutulmamıştır, hep aynı yerde, zihnin or-tasında, hatta gözlerin önünde bir yerde duruyordur, sadece dile gelmemiştir. Gerçekten unutulmuş, hafızanın kuyusundan söke söke çıkarılmış bir travma varsa, muhakkak benliği delik deşik edecek kadar büyük bir utancın ya da korkunun parçasıdır.
Geçmiş tuhaftı. İnsanı hem hayata bağlayan hem
parçaydı.
her an kopup gitmeye hazır, en zaaflı, en zor, en zayıf.