İşsizlik suç oranını katbekat artırıyor, küçük düşürücü ücretler suça teşvik ediyor. Şu eski atasözü hiç bu kadar yerinde olmamıştı: Yaşayan deliliğinden yaşıyor; deli çalıştığından. Buna karşılık, artık kimse inanmadığından, çalışan kazanır diyen yok.
İktidar yararsız otları tekrar tekrar biçiyor ama kendi hayatına kastetmeden köküne saldıramıyor. Suçlu mahkûm ediliyor ama onu üreten makine değil; tıpkı uyuşturucu kullanıcısının mahkûm edilip, kimyasal avuntu ve kaçış yanılsaması ihtiyacı yaratan hayat biçiminin mahkûm edilememesi gibi.
Devlet, ister kanunla olsun ister kanunsuz, insan katlini, tasarlayarak, kalleşçe ve ayrımcılıkla uyguluyor; ama devlet ne kadar çok adam öldürürse öldürsün, "hiç kimsenin toprağı"na dönüşen sokaklardaki çatışmalar katlanarak artıyor.