Hüseyin Ülker

Seni özlerim, gözlerim kapalı, Seni özlerim, kimsesiz kalmış gibi. Gülüşlerin bana sımsıcak bir yuva, Gözlerin, gönül bahçeme açan bir gül. Kimseler bilemez benim sevdamı, Kaf Dağı’ndan beri sürer yolculuğum. Tıpkı Leyla ile Mecnun aşkı gibi, Ya özlemin yenecek beni, Ya da ben yeneceğim onu. Sana bakarken ben ben değilim, Ben sende kaybolur, Seninle bulurum kendimi. Sensizliğin içimde derin bir yara, Her gece yıldızlara sorarım seni. Rüzgâr fısıldar adını kulaklarıma, Kalbim bekler, özleminle yanar beni. Ne zaman gözlerin düşse aklıma, Bütün dertler susar, dünya güzelleşir. Seninle başlar sabahın aydınlığı, Sensiz her şey bir anda tükenir.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mantiğnun eleştirdiğini, merhametinin savun- masina izin verme.
Baharda açan çiçeklerin mutluluğu gibi sevdim seni, O kokuyla huzur bulan bir insan gibi sevdim seni. Nerede daralsam, nerede kaybolsam, Yüreğimin sığınağı hep sen oldun. Ellerinde titreyen bir umut gibi, Gözlerinde saklanan bir sır gibi sevdim seni. Kalbimin en derin yerinde açan çiçek oldun, Ve ben her baharda yeniden sana doğdum. Adını fısıldadım rüzgâra, Gökyüzü duydu sevgimi. Her yıldız bir dilek oldu içimde, Ve hepsi sana çıktı, sevgilim. Ve bir gün, bahar tam ortasında, Ellerin ellerime değdi yeniden. Ne çiçek soldu, ne umut kayboldu, Sevdamızla büyüdü bütün evren.
Ağlarım da kimse duymaz Sessizliğe boğulurum da Anlamaz kimse sevdamı Ben bende, geçeli çok oldu Yıldızlara anlattım derdimi Ay bile saklandı bulutlara İçimde bir yangın, adı sen Sönmedi, geçmedi yıllara Suskun dudaklarımda adın Her nefeste senle yanarım Bir seni bildim ömrümce O yüzden hiç tamamlanmam Kırgın bir şarkı gibiyim şimdi Ne başı belli ne de sonu Kelimeler yetmez anlatmaya Bir aşkın sustuğu yer olurum Giden bendim belki bedenle Ama kalan hep sendeydi ruhla Bir bakışın yeterdi bana Şimdi gözlerin bile yok uzağımda
Yaz günüde esen rüzgâra sor sevdamı Gökyüzündeki yağmur damlalarını sor sevdamı Geceye aydınlık olan aya sor sevdamı Denizlere sor sana olan sevdamı Kurduğum her hayalin içinde sen vardın Gözlerimle değil, kalbimle aradım Gecenin en sessiz anında bile Kalbim sana bir dua gibi ağladı Yıldızlara fısıldadım her gecede adını Her sabah güneşle andım yâdını Kırlangıçlar bilmez mi özlemi, hasreti Sana çıkan yollarda bıraktım yüreğimi Bir yaprak düştüğünde bil ki ben ağlarım Adını anan her esintide dağlarım Bulutlara yazdım silinmeyen harflerle Bu sevda ölmez, dinmez ne yeminle ne çileyle Yürüdüğüm yollar seni anlattı bana Her taşta, her gölgede sen vardın aslında Bir gülüşüne dünyayı verirdim inan Ama sen bir bakışla geçip gittin ardından Sorsunlar rüzgâra, yağmura, geceye Ben sustum ama kalbim anlatır yine Sevda neydi bilmez oldum sensizliğe Sadece sen, sadece sen vardın bu yürekte