"Yoksulluk Kitabı" (Mustafa KUTLU)
"İşte şiir:
O artık başka bir çocuk olmuştu,
yüzünü kanla yıkıyordu sabahları alacakaranlıkta.
Öğleye kadar kaynakçıda çalışıyordu,
sonra okula gidip
kulaklarıyla görüyordu karatahtayı,
gözbebeklerine yürüyordu
elinde tuttuğu tebeşir
Bilirdi yoksulluğun haritasını yapmayı,
ama öğretmeni
Avrupa haritası istiyordu ondan
(Ülkü Tamer, Ölüm Seçen Çocuklar)"
Aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci.
Üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
Ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
Hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.
İyi nişan alırdı kendini asan zenci,
Bira içmez ağlardı, babası değirmenci, Sizden iyi olmasın, boşanmada birinci... Çok canım sıklıyor, kuş vuralım istersen.
İçime çektiğim hava değil, gökyüzüdür.
