Ezgi
@ulvinde
Trying to get rid of my “used to” phase.
Şu anda okuduğu kitap
Ömrün Boyunca Kullanıldığın Kadar SevilirsinDuygu ve Düşünce
herkese selamlar uzunca tutmadan pata küte incelemeye gireceğim. İyi okumalar.
kitabı elime aldığımda inceliğinden dolayı çok hızlı biteceğine dair bir sanrıya kapılmıştım. İlk 50 sayfası sular seller gibi aktı fakat hikayenin seyri tam da 60'lı sayfalarda değişmeye başladı. 20 sayfa boyunca yataktan doğrulmaya çalışan bir karakterin öyküsü beni basbayağı içsel bir buhrana sürüklemişti. Kitabın bu ilk sayfalarında çalışan, eve ekmek getirmeyi zorunluluk gören bir ana karakterin dışarıya yansıtılan egosunun nasıl bir sabahta değiştiğine şahit oldum. İlerleyen sayfalarda böceğe dönüşen Gregor'un ailesinin onu bu denli fazlalık olarak görmesi; yüzüne dahi söyleme naifliğinde bulunamamaları üstüne basarak, kovarak ve uzak durarak varlığından rahatsız olduklarını göstermeleri mental açıdan bana işkence hissi yaratmaya başlamıştı.
Bir müddet sonra hikaye ilerledikçe işe gidip tüm aileyi geçindiren evin çarkının dönmesini sağlayan bir kişiden bir tas yemeğin ve odasındaki alanın bile fazla görüldüğü sefil bir böceğe dönüşme hikayesi içimi tabiri caizse cayır cayır yaktı. 2 yıllık birikimini ailesinin Gregor'a sormadan eriyip bitirmesini, hazır para bitince geçmiş hayatlarına dönmenin öfkesini dolaylı yoldan Gregor'a kusmaları kitabı bitirmemi gerçek anlamda çok zorlaştırmıştı. İncecik hemen biter dediğim kitabın bende yarattığı harap Kafka'nın insan duygu ve düşüncelerini betimleyip aktarmada gerçekten ne kadar başarılı bir yazar olduğunu gösteriyor. Özellikle evdeyken elim kitaba hiç gitmemeye başladı. Kaçışın olmayacağını düşündüğüm metro yolculuklarımda okuyarak bitirdim ki bu bile Gregor'un kendisine benim de sırt dönmüşümcesine mahcubiyet hissetmeme sebep olmuştu.
Evdekilerin kendini bu denli sömürmesine alışan zavallı Gregor bir müddet sonra görmezden gelinmeye de