![Close-Up (1990, Abbas Kiarostami) [Bölüm 3]](https://r2.1k-cdn.com/sig/size:256/plain/https%3A%2F%2F1k-cdn.com%2Fvideolar-p%2F776607_1779225834_ppc9B_p0neb-s1.webp)
genel olarak guzel kitap, cok guzel alintilar, kitap onerileri var fakat bir cizgi uzerinden olaylar gitmiyor, sanki bir kitapcinin gunlugunu okuyor gibisiniz, her bolum bir baska olayi anlatiyor, ben bu kismini sevmedim ve bir de hic akici bir kitap degil, elime aldigimda maksimum 2 boluk okuyup yerine koyuyorum. uzuldum, umarim gelecekte yeniden okuyup bitirebilirim
2 saatlik uykuyla son dersime gidiyorum. her güzel şeyi gerçekten elimizde tutamadığımızı ve bir sonunun olduğunu bir kez daha anlıyorum. herkes diyor ki daha güzel bir şeyin başlangıcı olacak, ama kendi yaşantıma baktığımda buna inanmanın ne kadar zor olduğunu sanırım sadece ben biliyorum. birkaç kişiye anlatmayı denediğimde abarttığımı, dram yaptığımı söyleyenler olmuştu. neyse, bunu geçiyoruz şimdi. o anın farkında olup ‘o anı’ güzelleştirmeyi ve yaşamayı bu sene öğrenebildim. her şey gibi buna da biraz geç kaldım tıpkı hala kendimi tanıyamamış olmam gibi. son finallerden ve mezuniyet töreninden sonra da belki bir şeyler daha yazarım, tamamen ruh halime bağlı bu. iletiyi siler miyim bilmiyorum ama şunu söyleyeyim kendime ya da üstüne alınmak isteyen varsa eğer ona. elimizde tutamadığımız güzel bir şey varsa hayatımızda, onun bir gün bitecek olmasına değil de o an size güzel hissettiren her şeye tutunarak o anı yaşamayı öğrenmeliyiz. benim bunu anlamam 3 yıldan fazla sürdü. anlayınca sizde değişen farkı fark edeceksiniz. umarım benden daha kısa sürede bunu anlayabilirsiniz, bunun için başarılar dilerim. 
Paulo Coelho’nun dediği gibi bütün dünyayı kucaklayamayacak kadar küçük biri olduğum için sahip olduğum her şeyi korumaya çalışmaya devam edeceğim. ne kadar kaybediyor olsam da.
Ben geldiiiiim
Kurgusunu ve hikâyesini aşırı sevdiğim bir kitapla geldim. Ahh, onları okumaya gerçekten doyamadım ben…
Ben onların ilişkisine “uyum içindeki uyumsuzluk” diyorum. Çünkü aralarında çok tatlı bir uyum var ama bir yandan da birbirlerini mahvedecek kadar güçlü bir uyumsuzluk taşıyorlar…
Mısra ve Cesur…
Mısra, Bilgisayar Mühendisliği okuyan genç bir kız. Son stajı için bir şirkete başvuruyor ve en yakın arkadaşıyla birlikte kabul ediliyor. Şirkete giderlerken arkadaşı sürekli Cesur Baybars’ın ne kadar yakışıklı olduğundan bahsediyor ve onu görme ihtimali üzerine konuşuyorlar. Mısra ise bunun imkânsız olduğunu düşünüyor… Ama kader çoktan onların yolunu kesmiş bile
Mısra arkadaşını beklerken etrafta dolaşmaya başlıyor ve aslında duymaması gereken bazı şeyler duyuyor. Bunu haber vermek için şirkete gidiyor ama kimse onu ciddiye almıyor… Ta ki Cesur Baybars’ın başına gelen o olaya kadar.
Ve Cesur onu gördüğü anda…
Çapkınlığıyla bilinen adam resmen körkütük tutuluyor
Ama kader onların yanında durmuyor tabii… Mısra geçirdiği bir kazayla ölümle burun buruna geliyor. Üstelik Cesur’un yüzünü hiç görmüyor; sadece sesini duyuyor ve elini bırakmamasını istiyor…
Sonrasında yaşananlar beni gerçekten duygudan duyguya sürükledi. Kahkaha attığım yerler de oldu, kalbimin kırıldığı yerler de… Hatta ağladığım sahneler bile vardı Belki benim duygusallığımdandır bilmiyorum ama ben bu kitaptan inanılmaz keyif aldım.
Umarım siz de okurken benim kadar seversiniz
Şimdiden keyifli okumalar
Yeni Serim Ben olsam ne yapardım
Bugün sizlerle daha önce hiç denk gelmediğim, beni çok heyecanlandıran yeni bir seriye başlamak istiyorum. Bu düşünceyi bir seri haline getirmeyi çok isterim, umarım sizlerin de hoşuna gider.