"Yaz kalemim yaz. İçimdeki kan bitene kadar yaz. Mürekkebin biterse eğer içimdeki kanı al da yaz. Sen bitemezsin, sen duramazsın. Senden beklentisi olanlar, yolunu gözleyen işler var. Durmayan dünyada sen de duramazsın. Durursan yalan yürür, talan yürür, it ürür. Bozuk düzen alır başını gider. Doğmamış çocuklar bile yakana yapışır, adaletin terazisi de durduğun anda karışır. Kâğıt bitse bile sen yaz, elime yaz, alnıma yaz, duvara yaz, kanunu yaz, sen bir başına yaz."
“Ekonomi hayattır, kömürdür, taştır. Tarladaki domates, gemideki sacdır.” Daha da önemlisi fakirin evindeki aştır.
Vicdanınız size sesleniyor, rahat değilsiniz. Dedi ve ekledi;
"Her kim uzanmışsa yetimin hakkına,
İşte o zaman inmiştir gökten yere fırtına."
Oradaki cemiyet bu sözleri ilk defa duydu. Nefesler tutuldu, kalplerinin ritmi bozuldu.