Bizim gibi çiftliklerde çalışan insanlar, dünyada yapayalnızdırlar. Ne kimseleri vardır, ne bir yurtları. Bir çiftliğe gider, orada beş on para biriktirir, sonra şehre inerek hepsini harcarlar. . . Para biter bitmez de başka bir çiftlikte didinmeye giderler. Umacak hiçbir şeyleri yoktur yarından."
Lennie, pek memmundu:
"Tamam . . . tamam. Şimdi bizi anlat, biz nasılız?"
George devam etti:
" Bize gelince iş değişir. Bizim umduğumuz var. Bizim
konuşacak, bize ilgi gösterecek bir kimsemiz var. Gidecek
başka yeri olmadığı için, bir meyhanede oturup bütün parasını harcayanlar gibi değiliz biz. Ötekiler kodese girecek olsalar, geberip gitseler de kimsenin umurunda olmaz. Ama biz öyle değiliz."
Sayfa 16
Reklam
"Anladık, anladık! Bir daha anlatacağız. Başka işimiz, gücümüz mü var? Ben anlatırım, sen unutursun;ben yine anlatırım, vaktimizi bununla geçiririz işte!"
"Sensiz ne günler geçirebileceğimi düşününce çileden çıkıyorum. Bir an bile huzurum yok.”
“George çekip gitmemi , seni tek başına bırakmamı ister misin?”
“Hangi cehenneme gideceksin ki ?”
“Giderim.Aha şu dağlara giderim. Bir mağara bulurum orada.”
Sayfa 16
"Beni istemiyorsan şu dağlara gider, bir mağara bulurum. Bana git demen yeter."
Sayfa 16
"Unutmamak için elimden geleni yaptım. Tanrı şahidim olsun, çok uğraştım unutmayayım diye George."
Sayfa 9 - Lennie