Taş basamaklarında yankı bir zaman,
Felsefenin izidir bu yorgun liman.
Aristo’nun sözü, denize inerken
Rüzgârla konuşur zeytinlikten erken.
Surlar susar, ama duvarlar bilir,
Her gece yıldızla konuşur bir şehir.
Antik bir bakışla gün doğar yavaş,
Ege'nin kalbinde, sessizlikle yarış.
Mor akşam çöker Athena’nın taçlarına,
Küçük tekneler döner, anı bırakır ardına.
Mavi deniz bir bilgelik gibi durur,
Her dalga geçmişin içinden yürür.
Kayalar sessizdir, ama anlatır çok,
Bir aşkı, bir savaşı, bir eski soluk.
Assos der ki: "Ben yaşarım hâlâ,
Zamana meydan okur taşla, duala."