Sevmek,
bazen bir şehri içinde taşımaktır.
Sokaklarını bilmediğin,
ama ışıklarının sana ait olduğu bir şehri…
Dokunamadığın bir eli
avuçlarında hissetmektir.
Yanında olmayan bir nefesi
gece yastığında duymaktır.
Özlemek,
göğsünde ince bir sızı değil sadece—
aynı zamanda bir sadakattir.
Çünkü insan
vazgeçebilecekken kalıyorsa
orada gerçekten aşk vardır.
Mesafe dedikleri şey
iki beden arasındadır.
Kalpler arasında değil.
Ben seni
yanımda olduğun için değil,
içimde olduğun için seviyorum.
Ve bir gün
bütün yollar sustuğunda,
bütün bekleyişler bittiğinde,