İnsan doğasının kapitalizme hoşnutluğu. Katili olacak kişinin silahının namlusuna kafasını dayayan bir 'delinin' mantıksızlığı kadar acı ama gerçek bir durumdur. İnsanlık Tarihler boyu sınırların çizilmesi kuvvetini belirleyen bu ilkenin aslında bir kara parçasını iki ayrı kutba değil. İnsan zihninin iki ayrı kutba böldüğünü görememe durumunu gözler önüne sermektedir.Bu yüzden insan kendi varlığı ile böbürlenir iken, ayak bastığı kara/toprak parçasını da kendi benliği ile benimseyip böbürlenmektedir.
Faşizm kendine düşmanlıktır aslında. Taa ki 'liberalizmin' kendini kendi varlığı ile yok etmesine benzese de insanın kendi 'ego'su ile mücadele edememe alanıdır.