erva ౨ৎ ˖
@urfavbrnette
we’re machınes for the processıng of desıres
Reklam
kitap surekli basa sardı, cok gereksiz betimlemeler ve konular ele alınmıs gibiydi sahsen. okuması cok zordu, sadece yarım bırakmamak icin zorla okudum. su sıralar onerilen bir kitap oldugu icin almıstım fakat sosyal medyaya cok bakılmaması gerektigini anladıgım bir kitap oldu.
teskin edilmeye de yon belirlemeye de ihtiyacım yoktu cunku hicbir yerdeydim, hicbir sey yapmıyordum. hicbir seydim. yoktum.
korkuyordum. korkum arzuya benziyordu; birden geri donmek, daha once bulundugum yerlerde yeniden bulunmak, yurudugum her sokakta yurumek, girdigim her odaya yeniden girmek geldi icimden. hepsini, her seyi yeniden gormek istiyordum. bellegimdeki polaroidleri hızla karıstırarak hayatımı hatırlamaya calıstım. "surası ne kadar guzelmis! ne kadar ilginc!" fakat geri donebilsem bile, boyle bir sey hayatta veya ruyalarda kusursuz bicimde mumkun olsa bile gercekte anlamı olmayacagını biliyordum. sonra caresizce yalnız hissettim kendimi.
Reklam