Reklam
Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa -verimli, bereketli bir toprağa- dönüşüyordu.
Nora o an bir kara delik olmadığına karar verdi. Aslında volkandı. Volkanlar gibi o da kendinden kaçamazdı. Olduğu yerde kalıp çorak toprakları zenginleştirmek zorundaydı.
İçinde bir orman büyütebilirdi.
nasıl hissetmeyi seçebileceğini de görmüştü
"Hayatı anlamak zorunda değilsin, yaşaman yeterli."
"Hayat, umutsuzluğun öte yanında başlar."
Reklam