’Geçmişi unut,
Koy bir kenara.
Yeni bir sayfa aç.
Kurtar benliğini dünden,
Bugünün çocuğu ol.
Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğin,
Şu anı hiç terk etme ne olur!
Sonsuza uzanan şu günü, terk etme.’’
Zaten insanın kaderini bilmesinden daha korkunç ne olabilir? Herkes öleceği günü saati bilseydi, geriye sayım ne kadar zor olurdu, düşünsenize. Geçen her dakikayı bir tabut çivisi gibi algılamaz mıydık?