Büş
@userwabisabi
Ölüm girdi dünyaya, canlılar göçüp gidiyor, Aileden biri düştü, Ahlak Duygusu’nun ürünleri tamamlandı. Hanedekiler kötü bir şey sanıyor Ölümü; günün birinde fikirlerini değiştirecekler.
Reklam
Aşk, huzur, rahatlık, ölçüsüz bir saadet: Cennet Bahçesi'ndeki hayat böyleydi. Yaşamak büyük bir keyifti. Acı yoktu, bitkinlik yoktu, zamanın uçup gittiğini gösteren fiziksel belirtilerin hiçbiri yoktu; hastalık, ihtimam, hüzün;dışarıda vardı belki böyle şeyler, ama Cennet Bahçesi'nde yoktu. Burada kendilerine yer bulamazlardı, hiç gelmediler buraya. Tüm günler birbirinin aynıydı ve hepsi de mest edici birer düştü âdeta.
-Havva’nın Mezarında-
Adem: O neredeyse, Cennet orası idi.
İlk başta ne için yaratıldığıma akıl sır erdirememiştim, ama artık anlıyorum: bu muhteşem dünyanın gizlerini araştırmak, bir şeyler keşfettikçe sevinç duymak ve tüm bunları yarattığı için Yaradan’a şükretmek.
Bütün bu yıllardan sonra, Havva hakkında ilk başta yanıldığımı görebiliyorum; Cennet Bahçesi’nde onsuz yaşamaktansa, dışında onunla yaşamak daha iyi. İlk zamanlar onun çok konuştuğunu düşünüyordum, ama şimdi o ses susar ve hayatımdan silinirse kedere boğulacağım. Bizi bir araya getiren ve bana onun kalbindeki iyiliği, ruhundaki güzelliği görmeyi öğreten o hüzünlü olaya şükürler olsun!
Reklam