Çocuğun bunlardan bir anlam çıkarması ve üzerlerinde bir nüfus sağlaması gerekir. Düşünceler mi beden üzerine beden mi düşünceler üzerinde egemen olacaktır? Cevaplanması çok kolay değil. İçinde bulunduğu varoluşsal ikilemin kesin bir zaferi ya da açık bir çözümü olamaz. Neredeyse yaşamının başından beri bu onun sorunudur yine de bu sorunla başa çıkmak için henüz sadce bir çocuktur. Çocuklar, neden gerek olduğunu anlamadığı semboller önemsiz görünen sözlü istekler ve onları doğal enerjilerini açıkça göstermelerini alıkoyan kurallar ve yasalar tarafından izinin sürüldügunü hisseder. Bedenlerine de hükmetmeye çalıştıklarında sanki bedenleri orada değilmiş gibi sanki kendileri küçük bir adammış gibi davrandıklarında bedenleri ansızın onları mahçup eder ; çocuğu istifra ve dışkiya batırır. Böylece çocuğun tamamen sembolik bir hayvan olma yönündeki eriyip bitmiş olan iddiasınin karşısında tek yapılması gerekn çaresizce gözyaşlarına boğulmaktir
Eğer kör ve dilsiz bir organizmayı alıp ona öz bilinç verirseniz, ardından da bu organizmaya bir isim koyup doğanın dışına çıkarır, kendisinin eşsiz olduğu bilincini aşılarsanız, işte o zaman narsisizmin ta kendisini elde etmiş olursunuz.