İyiliği Yaymak
Müminin amacı yeryüzünü güzelleştirmektir diye buyurur sevgililer sevgilisi , sokaklarımız kan revan, sokaklarımız sefalet, göz yaşı ve unutulmuştuk içerisinde.
Çaresizliğe doğru giden insanımız nasıl bir çıkış yolu bulacak. Her şeyi devletten beklemekte bir çaresizlik değil midir? Yeryüzüne gelmiş bazı peygamberlerin tek bir takipçisi dahi olmadı, fakat hiç bir şekilde kendilerine tevzi edilen görevlerinden geri kalmadılar.
Bir Müslüman tüm olumsuz şartlara rağmen imani duruşunu sergiler , onun temsil keyfiyeti sözü kullanmadan bir çok şeyi ifade eder.
Materyalist bir toplumda tam da bu noktada devreye girmesi gereken maneviyatın insan psikolojisini dirilten nefesini üflemek değil midir?
Kötülük organize bir şekilde yayılıyorken , iyilikte bir bir yayılmalı iyilerin kalbinden . İnsanların gerçek ihtiyaçlarının gözle görülen ellle tutulan nesnelerin olmadığını hatırlatmalı , imkanı olan imkanı olmayanı kollamalı , Dostoyevski’nin dediği gibi herkes her şeyden sorumludur, yıkmak, hiçe saymak, eleştirmek kolay olanı, asıl mesele sevmek dokunmak ayağa kaldırmaktır.
Halit Aslan