Affetmek... Bir inceliktir affetmek. Sevgi denen şeyin göstergesidir. Herşeye ve yapılan onca şeye rağmen affeder seven insan.
Sonra birgün büyük bir darbeyi o affettiği kıyamadığı sevdiğinden yer. Birden yok olur o sevgi o sıcaklık o şevkat duygusu. Sevmez. Sevemez. Sevmeyince de affetmez. Çünkü artık değmez...
Sevgi neydi? Sevgi körlüktü... Görememekti. Hataları ve yapılan onca şeyi görmezden gelmekti. Herşeye rağmen. Sevgi bir kapandı, tuttu mu bırakmayan acı vermesine rağmen sıkışıp kalınan yerdi. Ya da sevgi bu değildi. Sevgi acıtmazdı. Bunun adı sevgi değil başka birşeydi...