Girdik karanlık bir sokağa. Komşaya başladın, bende peşinden. Bir sokak lambasının altında durdun ve saçlarını savurarak bana döndün. Dönerken yüzünün yarısına vuran ışıkla gamzelerini ve tatlı gülüşünü gördüm. Bu kız hayatımda gördüğüm en harika şeydi. Sonra boynuma atladı hafif dönerek, yarı sarılarak öpüşmeye başladık. Tek eksik müzikti filmlerdekine benzemesi için. Ama problem tam olarak bu. Bu gerçek hayat film değil. Böylesi daha güzel. Ben gerçeğim, sen gerçeksin, bu olanlar gerçek. Mükemmel anlar yaratıyorduk. Duygular gerçek değil sahte.