Kendimi savunacak gücüm kalmayınca çocukluğumdan da kovuldum. Bir köşeye kıvrılıp, sayfasını kıvırıp devam etmediğim bütün kitaplardan özür dileyip sustum.
Bulanıklığın aslında gözde değil de zihinde olduğunu anlayınca yüzleşmeye karar verdim kendimle. Hayatımın bütün düğümlerini tek tek çözeceğim derken kendimden koca bir düğüm oluşturduğumu fark etmedim. Bu yüzden hanımlar beyler, abiler ablalar, saygı değer jüri üyeleri, sayım hocalar, basının güzide mensupları, bu bir enkaz kurtarma girişimidir.”