ceren
@vakvik
spoilersız
(ilk paragraf konusu)
°°Oliver ve Ciara covid salgını başlamadan önce tanışıp birbirlerinden etkileniyorlar. Birkaç tatlu randevulaşmadan sonra, çıkan salgınla beraber karantina kararı alınıyor. Karakterlerimiz, yeni tanıştıkları ve birbirleri hakkında pek bir şey bilmedikleri halde ilişkilerinin nasıl gideceğini merak ettikleri için salgını ayrı evlerde, görüşemeyek geçirmek yerine aynı evde kalıp gidişatlarına bakmaya karar veriyorlar. Böylece Ciara, Oliver'ın evinde kalmaya başlıyor. Kitabın iki zamanlı anlatımının "geçmiş" olan kısmında, karakterlerin tatlu bulduğum ama nasıl ilerleyeceği belli olmayan ilişkilerini okurken; "şimdiki zaman" kısmında ise karakterlerin birlikte kaldığı evde kimliği ve nasıl öldüğü belirsiz bir cesetin bulunmasıyla dedektiflerin olayı çözmeye çalışmalarını okuyoruz.
°°Sonradan, kaldıkları evden kimliği belirsiz bir ceset çıktığı kitabın başından biliniyor olsa da başlarda ilişkilerine lovelanmadan duramadım dksole. Çok sekerlerdi, konuşmaları sardı; kafalarına, birbirlerine verdikleri atışmalı cevaplara bayıldım. Aynı evde kalma kararı alındıktan sonra çiftin ilişkisindeki ufak ilerlemeyle beraber, adamın manipülatifliği de gördüm. Kadınla birlikte beni de kandırmaya çalışıyormus gibi hissettim kdsmo. Birden fazla bakış açısına ve zaman çizgisine sahip olmasını ve detaylı anlatımını çok sevdim. Kitabı akıcılaştırıp sonuna kadar merakla okumamı ve gerilimle gizemin kitabın üzerindeki etkisini arttırıp kolay takip etmemi sağladı. Ne olduğunu veya kimin ne yaptığını bilmeden iki karaktere de tam olarak güvenememek ama sevmekten kendimi alamamak hoşuma gitti, garip bi şekilde bu kime güveneceğimi bilememe durumundan aşırı zevk aldım dkdklo Pandemi kısmı çok gerçekçi anlatılmıştı, özellikle maskedeki havasızlığı tekrardan
Reklam
kapakta "bu ikilinin şimdiye kadar yazdığı en iyi romantik komedi" yazıyor. kitabın övülcek bi yeri olmadığı için yalandan yazarları övmüşler gibi geldi. romantik değildi komik de değildi. kitabı bitirince bi cacık hissetmedim. ilişki gelişimini sevmedim. normalde arkadaştan aşkaya bayılırım ama burdaki arkadaştan→bomboş bir smuta →oradan da şüpheli bi aşka doğru ilerledi.
beklentimi karşılamayan ve sevmediğim yerler:
●kadının en yakın arkadaşları 4 tane erkek. böyle düşününce her birinin kendine has kişilikleri olan, kızla beraber 5 kişilik eğlenceli bir arkadaş grubunu okumayı bekledim ama karakterlerin hepsi sönüktü. bende hiçbir şekilde yer edinmediler. hepsi aynı gibiydi, kim kim asla ayırt edemedim.
●sohbetlerini okumak bi kafede hiç tanımadığım, daha önce görmediğim ama onların birbirlerini 7 8 senedir tanıdığı bir grubun masasına oturup, gram ilgimin ve bilgimin olmadığı konuları dinlemek gibi hissettirdi. aralarına dahil olamadım. merak etmedim.
●karakterlerle bağ kuramadığım için sıkıcı sohbetleri daha da baydı. sonlara doğru okumak yerine göz gezdirmeye başladım.
●iki karakter arasındaki çekim zorakiydi.
●kadın manipülatif ve yalancıydı. "en en yakın arkadaşım" diye anlattığı birini kitabın %80inde kandırmasına sinir oldum.
●kadının davranışlarına bahane olarak, utangaç olduğu ve zor bir hayatı olduğu söylendi gibi ama bence bunlar yalancı olmak ve hayatında olan büyük, önemli şeyleri en yakın arkadaşlarıyla paylaşmamak için gerekçe değil ya. boş yere kitabı uzatmış oldu.
●kadının babası hasta. hasta babalarına, kadının yeni doğan çocukları olan kız kardeşi bakarken, bizim kadın uğraşmıyor, ilgilenmiyor. sonra kitabın bir yerinde birden "büyümem lazım" diye düşünüp babasıyla ilgilenmeye karar veriyor. ıhhh
hiçbir şeyden nefret etmedim ama daha iyi bir şey
