“İnan bana Frankenstein, ben iyi yürekliydim; ruhum sevgi ve insanlıkla parlıyordu; ama yalnız değil miyim, acı bir şekilde yalnız? Benim yaratıcım olan sen benden nefret ediyorken; bana hiçbir şey borçlu olmayan dost hemcinslerinden ne bekleyebilirim ki?”
“ Unutma ki ben senin yaratığınım; ben senin Adem’in olmalıydım ama hiçbir suç işlemeden neşeden mahrum ettiğin, cennetten kovulan melek sayılırım daha çok.”
“ Bilgi edinmenin ne kadar tehlikeli olduğunu ve büyüdüğü şehrin dünya olduğuna inanan adamın, kendi doğasının izin verdiğinden daha büyük bir şey olmaya göz diken den daha mutlu olduğunu öğren.”