Merhabalar bu hafta sizlere çok tatlı çok sıcak bir üçlemeyi tanıtacağım. Kumkurdu, Daha Fazla Kumkurdu, Daha da Fazla Kumkurdu. Daha önce Küçük Prens’ten bahsetmiştik ya. İşte bu kitap da tam o lezzette. Annelere, babalara, çocuklara, gençlere, yaşlılara… Buyrun size kumlu kumlu Kumkurdu! Çocukluğumuza dönelim, buraya çağıralım içimizdeki çocuğu. Ne yapıyor, yalnız mı, mutsuz mu, keyifli mi, meraklı mı, sabırsız mı, hareketli mi, huzurlu mu? İçimizdeki çocuğu nasıl besliyoruz hiç düşündük mü? Ya da etrafımızda hiç çocuk var mı? Onun istekleri, soruları, yaşama sevinci, mutsuzluğu bizim görüş alanımızda mı? Yaşımız geçtikçe acaba unutuyor muyuz çocuk lisanında konuşmayı ve unutuyor muyuz çocuk gözlükleriyle hayata bakmayı? “Büyükler çabucak unuturlar. Büyürken vücudun patlayan mısır taneleri gibi kıpır kıpır olduğunu. Bunu sen ve ben biliriz. Her küçük kurbağa bilir ama onlar bilmez. Büyüdüler ve hemen unuttular.” Ah Kumkurdu, canım Kumkurdu. Okunmalı, üzerine konuşulmalı, tekrar okunmalı, tekrar konuşulmalı… Bir işin içinden çıkılamadığımızda , içimizdeki çocuğu özlediğimizde, can sıkıntımızı sahiplenmek ya da üzüntümüzü de sevmek için okunacak bir kitap. Sadece var olmak, evrende bir yer edinmek, olmanın hazzını yaşamak, her şekilde geleni kabul etmek için. …çünkü zaman çok yaşlı ve çok büyüktü. Ve çok önemli! Bütün dünyanın kralları ve devlet başkanlarından daha önemli. O ne yönetilebilir ne de durdurulabilirdi. . . Yazının tamamı biriktirdiklerim.com sitesinde

1000Kitap