Yaşayan bir ölüye dönüştü yüreğim..
Sadece uyuyup, uyanan.
Sorumluluklarını yerine getiren biri olup çıktım şu keşmekeş hayatın içinden
Ölü olanın sorumluluğu yoktu oysaki
Neydi bu ağır yük..
Bedeli yaşarken ölmek miydi..
Sevmeli derdini ademoğlu dertsizliğin başa açtığı,
ibret olarak geçer efsanelere.
bilmeli acıyı , yaşamalı tüm acıları
yanmalı ki olgunluğa erişebilmeli
eşikten ayrılamamalı,
vazgeçmemeli ki yaşanabilir kılmalı hayatı.
unutmamalı benliğini..
ve dile geldi dertsizliğin karşısındaki dert:
yaşamaya olan inancım ,
Allaha olan inancım kadar kaldı.
vezireemenn.blogspot.com/2023/04/en-buyu...