1831'de Balzac Gizli Başyapıt'ın ilk biçimini yazarken, David okulu can çekişmekte, Romantizm öne çıkmaktadır ve sanatsal yaratı üstüne düşünceler çıplak kadın çevresinde toplanır. Balzac'ın anlattığı masalda, Frenhofer yaratısına can veremediği için ölen, başarıya ulaşamamış bir Pygmalion'dur. Öykünün en önemli noktalarından biri modelin rolüdür; tüm serüven yaşlı ressamın yaşamının yapıtı olan ve bir türlü tamamlayamadığı çıplak resmini, Kavgacı Güzel'ini eksiksiz kılabilmek adına bir model, kusursuz bir kadın bedeni aramasıyla başlar. Balzac arzunun yapısına, cinsel itkiyle sanatsal yaratı arasındaki ilişkiye karşı duyarlıdır. Genç Poussin'in, kendisine aynı zamanda modellik de yapan sevgilisi Gillette, yaşlı Frenhofer için poz vermeyi kabul eder; Frenhofer de bunun karşılığında, kendi sevgilisi, o zamana dek kendisininkinden başka bir bakışla lekelenmemiş Kavgacı Güzel'i göstermeye razı olur. Gillette öneriyi kabul etmenin Poussin'e olan aşkından vazgeçmek olduğunu hemencecik anlar. Yaşlı ressama gelince, yeni bir Pygmalion olmayı beceremediğinden, tüm resimlerini yok ettikten sonra ölecektir.
Beden Üstünde Kesişen Bakışlar/ Sanatçıların Bakışı/Model
İyileşmek demek acısından vazgeçmek demekti, oysa acıyı onun içine yerleştiren çocuğun kendisiydi. Onun iziydi. İyileşmek bu izi yitirmek, çocuğu sonsuza dek kaybetmek demekti. Kız artık bağların farklı şekilleri olabileceğini biliyordu. Savaş bir bağdır. Keder de öyle.
