Uygarlık, insanı daha çok kan dökücü yapmadıysa bile , en azından ,eskiden olduğundan daha iğrenç, daha kötü bir kan dökücü yapmıştır. Eskiden kan dökmede bir adalet arayışı vardı ve insanlar öldürmeleri gerekenleri vicdan rahatlığıyla yok ederlerdi. Günümüzde ise, kan dökmeyi iğrenç kabul etsek de , bu iğrençliği eskiden olduğundan daha çok yapıyoruz.Bu ikisinin hangisi daha kötüdür?
Peki ama nasıl oluyor da siz, insan için yalnızca normal, olumlu..kısacası yalnızca refahın , mutluluğun yararlı olduğuna böylesine kesin, kendinize büyük bir güvenle inanabiliyorsunuz ? Çıkarlar konusunda mantığınız yanılıyor olamaz mı ? Öyle ya , belki yalnızca mutluluğu sevmiyordur insan? Belki aynı ölçüde acıyı da seviyordur? Belki acı da mutluluk kadar çıkarınadır?