Bu sahne
"Beni umursamıyorsun."
Boynunun arkasını kavradım. "Öyle söyleme." Sesim sert ve çaresizdi. Alnımı onunkine yasladım. "Lütfen, asla ama asla böyle söyleme Juliet. Bununla başa çıkamam."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ben sadece... beni pohpohlamak için böyle şeyler söylemek zorunda değilsin."
Parmaklarını saçlarımda dolaştırarak beni merhametine teslim etti. "Seni pohpohlamaya çalışmıyorum Juliet. Eğer sana dünyanın en güzel kadını olduğunu söylüyorsam, bu öyle olduğun içindir." Gözlerinde karanlık bir şey parladı ve beni gerdi. Uzun, yavaş bir nefes verdi. "Bana inandığını söyle.”
“Romeo?"
"Evet, Juliet?"
"Teşekkür ederim."Yanıt verdiğimde boğazım düğümlendi. "Ne zaman istersen, güzelim. Her zaman."
kitaba bayıldım!!! Zaten gördüğüm yorumlarda da seveceğimi düşünüyordum ve öyle de oldu. Kitabın verdiği o hava tam sevdiğim bir havaydı. Aralarındaki yavaş aşk, rekabetleri, zıtlıkları, kelimleri… her şeylerine bayıldım aşırı bir fantastik yoktu ama şöyle bu kitap sanki bu fantastik savaşlar vs. olurken halkın bir parçasını anlatıyor. Yani tantılr var yine ama karakterler düz insan. Be açıkçası böyle bir kısımdan okumayı çok sevdim acil ikinci kitap gelsin çünkü öooook merak ediyorum.
