Peri masallarına inanmazdım.
Bırakın benim başıma gelebilecek bir şeyi.
Ama belki, sadece belki, ona bir süreliğine sahip olabilirim.
Sadece kısa bir süreliğine.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitap bana hiç Neva’nın kalemi gibi gelmedi. Bilmiyorum, en başından beri kitaba alışmakta zorlandım zaten ve sonrasında olan zaman atlamalarıyla hiçbir şey okuyamamış gibi oldum.
Takıntılı karakter vardı ve kadın da böyle mafyada büyüdüğü için bunu çokta garipsemiyor. Kai’de zaten okuma-yazma bilmiyor, tek yaptığı insan öldürmek çünkü çocukluğu kötü geçmiş. İki karakteri de benimseyemedim. Takıntı olduğu için belki hızlı geldi ve benimseyemedim, bilmiyorum. Çift olarak da ilk geçmiş sahnelerinde zaten çoğu yer uzaktan bakışma. Geçmişin bu kadar uzun olacağını düşünmemiştim. Gelecekte tekrar bir araya geliyorlar ve o zamanı gerçekten sevdim. Çocuk falan da vardı. Ama Nera, çok kolay affediciydi. Evet, bende Kai’ye üzüldüm ama birazcık bile süründürmedi. Bilmiyorum , ne olursa olsun ciddi bir şey vardı ortada.
Benim için serinin diğer kitaplarına göre baya aşağıda kaldı.
kitabı yeni bitirdim ve sadece ağlamak istiyorum… bu seriye veda etmeye kesinlikle hazır değilim. Gerçlten ne zaman okusam bana iyi hissettiren bir seriydi. Bu son kitapta da Matteo ve Vera’yı çok sevdim…
Aralarındaki ilişki çok güzeldi. Okurken tam anlamıyla yaralarımı sardı. Vera’ya gerçekten o kadar üzüldüm ki, onun o çaresizliğini sonuna kadar hissettim. İlk bölümlerde platonik sahneleri de okumak da biraz kırıcydı…
Matteo, çok güzel bir babaydı!!! Karakter olarak açıkçası hoşuma gitmeyen bir hareketi olmadı. Vera’yı hiç bilerek ya da isteyerek kırmadı. Her zaman destekleyici bir adam oldu. Kızıyla ve Vera ile olan ilişkisi çok güzeldi.
Son sahnelerde bazı şeyleri tam anlamasam da spsmsodkd Vera ve babası için çok mutlu oldum çünkü ikisi de yaşadıklarından sonra mutlu olmayı hak ediyorlardı. Sonlara doğru başlayan burukluk hissi hâlâ geçmedi… bu seriyi her zaman çok seveceğim
