Veronica
@veronica555
Azərbaycan
6 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
ilk öncə o məni həyatından silməyi gözə alıbsa mən niyə etməyim düşüncəsi ilə dolar insan. Sonradan o insanın yoxluğu çətin hiss etdirirər ilk günlər. Amma nə etmək olar? Həyatın axışına uyub getməkdən başqa yolumuz yox idi. Bəzi insanlarla tanış oluruq,çoxlu xatirələr toplayırıq sonradan yollarımızı ayırırıq,vəssəlam.
Reklam
eyni uşaqlıqdakı kimi..İnsanlar ve Duygular
Yorulmuşdu. Hər kəs kimi. Yaşamaq çətin gəlirdi artıq ona. Həyat üstünə gəlirdi sanki. Yox idi həyatın sığınacaq bir küncü. Yalnız qalmışdı hər kəs. Daha doğrusu ətrafı özünə oxşayan insan adlı varlıqlarla əhatələnmiş amma yenə də yalnız hiss edən toplum var idi. Yox idi fərqlilik. Hər şey monotonlaşmışdı. Heç kimə maraqlı deyildi niyə yaşayır. Əslində çoxuna maraqlı olmuşdu bu sual ta ki böyüyənə qədər. Böyüməyə başlayanda Hər şey dəyişdi. Maraqlar,sevdiyimiz Hər şey dəyişdi. Özümüz olmaqdan qorxmağa başlayırdıq yavaş-yavaş. Sonra qorxumuz qalib gəldi və bu həyatda o birilər kimi Hər hansı bir qəlibə düşüb böyüməyə davam etdik. Özümüz olmaqdan qorxaraq yaşamağa davam etdik. Sanki belə də olmalı imiş kimi. Cəhd edənlər var idi amma toplum belələrinə vərdiş olmadığı üçün onuda sıradan çıxarıb özləri kimi yəni olmadığı kimi biri olmağa məcbur edirdi. Elə buna görə həyat monotonlaşmışdı hamı üçün. Nə əvvəlki sevinci nə də həvəs qalmışdı. Əvvəlki dedikdə uzun illər əvvəl yaşanmış dövrü nəzərdə tutmuram. Əsla. Çünki insan övladı həyata gəldiyi gündən bu yaşayışı yaşamağa məhkum edilmişdi. Sadəcə uşaqlıq illərində Hər kəsdən fərqli idik. Sonradan hamı kimi olmağa başladıq. Özümüz olsaydıq bizi heç kim sevməzdi? Özümüz olsaydıq istədiklərimizi əldə edə bilməzdik? Hamı düşüncələrin içində boğulur. Heç kim ətrafındakının nə düşündüyünü nələrdən keçdiyini bilmir və heç anlamaqda niyyətləri yoxdur. Axı niyə anlamaq istəsinlər öz dərdləri onlara bəs edirdi. Amma biri də bu qorxuların bu dərdlərin boş olduğunu demirdi. Anlayanlar artıq həyatın axarına düşmüş insanlar idi. Onlarda aydınlanıb mənim kimi o biri insanlara bu qədər iztirabın boş olduğunu izah etməyə çalışırdı. Bilirəm ki bunları oxuyan şəxsdə mənim etdiyimi edəcək. Və bir gün insanlara bu qədər düşünməyin bizə
Yazmaqdan başqa heçnə sakitləşdirmir məni.
Nə vaxt ürəyimə narahatçılıq çökür o an yazmağa başlayıram. İstəməsəmdə yenə o narahatçılıqları yaşamağa başlayıram hazırda. Bilmirəm nədir bu hislər,nədir bu gərginlik. Axı niyə baş verir bunlar? Beynim düşünür,qəlbim sürətlə çırpınır,bədənim isə hər şeydən xəbərsiz sanki keyidici ilə bir müddətlik dayandırılıb. Amma ruhum...
Ondan xəbər ala bilmirəm. Hiss edə bilmirəm onu.. Hər ağrıya dözərəm amma ruhumun sönməsinə əsla...Və mən bu gecədə dözə bilmədim bu acıya..
-Həyat bilirsən nə vaxt dəyişməyə başlayır?
"Hə,çətinliklərin üstəsindən gələndə?
-Yox....Bütün problemin içindəki uşağın yaşamaq uğrunda çırpınması,həllinin isə onu dayandırıb sağaltmağa və güvən verməyə başlamaq olduğunu anlayanda
11.08.2023
#çırpınankəlimələr
Reklam