Willie Bingham çocuk istismarı sebebiyle hapishaneye düşüyor. Cezasını beklerken devlet yeni bir yasal düzenleme getiriyor. Yeni yasaya göre aileler, mahkumları affedene kadar istedikleri uzuvlarını, istedikleri kadar kesebilecekler. Willie Bingham bu aşamada bir 'ulusal örnek' olarak kullanılıyor.
Açıkçası kısa filmi izlerken Willie Bingham'la çok bi empati kuramadım, kurmaya çalışmadım da. Benim asıl dikkatimi çeken kızı istismar edilen baba figürü oldu. Onun için olaylara daha çok onun gözünden baktım. Adam sürekli olarak Willie'nin uzuvlarının kestirmeye devam ediyor ama bunlardan asla yeterince tatmin olmuyor, Willie'yi affetmeye gücü yetmiyor. Haklı olmasına ve Willie'nin de ne kadar acı çektiğini, hatta aklını yavaş yavaş kaybetmeye başladığını görmesine rağmen affedemiyor. Yani, evet ceza oldukça caydırıcı ve acı verici ama haklı olmak ve o adamın o cezayı çektiğini görmek onu mutlu etmiyor, çünkü onun kızı çoktan ellerinden kayıp gitmiş. Willie'nin çektiği acı ne kadar ağır olursa olsun kızını kaybeden bi babanın yükü kadar ağır olmuyor.