jane
@veronicaveronica
imkânsız ideaya duyulan bir arzu bu.
hep bir varoluş sancısı, anlam arayışı. herkes tasarruftu ben israftım dünyada. hayal kırıklığına uğramıyorum çünkü kimseden bir beklentim yok. şuurlu olduğum her an acı çekerken düşünce zindanına hapsoluyorum. bir hayata aitim, ama o hayat bu değil. daha gençken ve çoğu şeyi yaşamam gerekirken ölüden farksızım. ruhum bedenimi terk etmek istiyor. yükselmek istiyorken, ne kadar yükseğe çıkarsam o kadar sert düşeceğimin farkında değildim belkide. tecrübe der geçerim oldu bitti derim ama bunu sadece zihnim söyler kalbim sineye çekemez ve en sağlıklı olduğum anda nükseder. yalnızlığımdan zevk aldığım an bu işi bıraktım. kendimi geçiştirmek değil iyileştirmek istiyorum. bu yolda yürürken defalarca arkama bakacağım ama bu sefer yönetici eleman şahsiyetim olacak!
Mutlu olmak için her şeye sahibiz, ama mutlu değiliz.
