Cihan Ataç: "KAR BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ": KAR BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ Kar yağıyor ince ince Kalpten dökülen her bir yana. Hani soğuk bir kış misali, Hani havada bir aklık, Bir bembeyaz örtü... Kalbin kışı karmış, İnsanda bir varmış bir yokmuş, Tende bir beyazlık bir gelmiş, bir gitmiş. Gökyüzünde süzülen, Havada var olan, Kuş kanadındaki o masumluk... Kar yağıyor hüzünlere, sevinçlere, Kar yağıyor dumanı tüten ocaklara, Kar bir varmış, bir yokmuş, Mevsimin o en sert kışında. Yerde usul usul biriken, Gönülde o en güzel umutlara geçen. Çocuk canı kalmış, Çocuk canı atmış, Çocuk canı dalmış, Can irkilmiş, Can sezmiş, Can cananda kavrulup yanmış... Kar yağmış umutlu umutlu Kar havada süzülmüş, Kar bir varmış, bir yokmuş, Çocuklukta şen şakrak havalar, Çocuklukta oyun şenliği, Çocuklukta dört bir yanda Köşe kapmaca, köşe almaca... Bembeyaz örtüde, Kar yağmış, Büyük kalplerde, Büyük adımlarda, Büyük hayallere, Gölgende yumak yumak... c.A - 1000Kitap

Cihan Ataç

Hayatın İçinden