Kızılgerdan: "Sessiz yangın adlı şarkım": Sessiz yangın adlı şarkım Bir şey eksik kaldı bende ama adını koymadım. Çünkü bazı boşlukların Adı konulunca derinleşir. Gittiğin gün kapı kapanmadı aslında, sadece odadaki hava değişti. Eşyalar yerindeydi, duvarlar duruyordu ama bir şey beni tutmayı bıraktı. Akşam pencerenin kenarında durdu, ışığı yarım kaldı odanın. Zaman içeri girdi ayakkabılarını çıkarmadan. Kalbim, bir kelimeyi bekleyen cümle gibiydi; ne tamamlandı ne vazgeçti kendinden. İçimde bir yer var kimseye göstermediğim. Ne zaman gülersem orası susuyor. Ne zaman yalnız kalsam orası seni hatırlıyor. İçimde kalan yer hâlâ seninle konuşuyor. İnsan birini kaybedince hemen fark etmiyor. Önce sesler azalıyor, sonra geceler uzuyor. En son kendinle konuşmayı unutuyorsun. Adını anmadım kimseye, çünkü adın başkasının ağzında eksik kalıyordu. Bazen seni düşünmüyorum sanıyorum. Sonra bir bardak su içerken boğazımdan geçmeyen bir şey oluyor. İnsan bazen sevdiğini kaybetmez… kendini bulamayacağı bir yerde onu bırakır. İçimde bir yer var kimse bilmez, kimse görmez. Sen yokken de yaşıyorum işte en çok bu canımı acıtıyor. Şimdi “iyiyim” diyorum çünkü başka kelime yok. Bazı insanlar iyiyim derken sadece hayatta kalıyor. Ben seni unutmak için değil, daha az can yaksın diye sessizliğe bıraktım. Ve bazı geceler… kimse duymadan içimden bir ses hâlâ seni çağırıyor. - 1000Kitap

Kızılgerdan