VS
@vsarrafoglu
Kitaplardır kıyafetim…
Ben Volkan
Bir kadına bağlanmaktan çok, onun nefesinde bile anlam arayan adamlardan.
Dokunmadan yanabilen, ama doğru kişiye dokununca da kendini unutan…
Sen Yasemin
Her şeyin farkında olan ama hiçbir şeyi kolay belli etmeyen.
Bakışların bile kontrollü; sanki birini içeri alıp almamaya karar verir gibi…
Ve bu beni delirtiyor.
Çünkü ben kaçmayı bilirim, ama sana gelince kaçmak bile yarım kalıyor.
Senin yanında zaman yavaşlıyor, sesler azalıyor, geriye sadece o sessiz gerilim kalıyor.
İnsan bazen bir kadına değil… onun varlığının yarattığı o ağırlığa tutulur.
Sen mesafeni korudukça ben daha çok yaklaşıyorum.
Ben yaklaştıkça sen daha çok susuyorsun.
Ve aramızda konuşmayan bir şey büyüyor… kelimelerden daha güçlü, dokunmaktan daha tehlikeli.
Bazen düşünüyorum...
Eğer bir gece gerçekten göz göze gelsek ve ikimiz de susmayı seçsek...
Orada hiçbir şey söylemeden bile, her şey çoktan yaşanmış olurdu.
Ve belki de en korkutucu olan bu. Sana dokunmak değil... Senden vazgeçebilecek kadar uzaklaşamamak.
Çünkü bazı insanlar hayatına girmez; sadece içinde bir yere yerleşir. Ne gelirler, ne giderler. Ama her sessizlikte yeniden hatırlanırlar.
Reklam
Fazla düşünmеnin sonu yazmak
O da işe yaramazsa normal kafa yakmak
Anormal olan bile bile ladеs
Fayda etmediğini kendime söylemek en zor paragraf
Çok insan tanıdım, hiç olamadım sarraf
İyi niyet bir illet, bana ölene dek musallat
"Gelecek muamma, güzel günler vuslat"
Kalbim öyle söylüyor, beynim diyor "Sus artık"
Senaryo Tanrı'nın da mucizeler hariç
Oyuncular sizsiniz ve değişmeye müsait
Konunun farkındayım dekorunun dâhil
Bu filmin son sekansıyım ve ihtimaller sabit
Özür dilerim.
İstediğiniz kişi olamam.
Ördüğünüz duvarları aşamadım.
Telkininiz ve tavsiyeniz, size uymayan ne kadar libas varsa ben giydim, çirkinleştim...
Reklam