Kelime oyunlarının ardına gizlenmiş devasa felsefi sorgulamalar, insan ilişkilerinin o hem tanıdık hem de tekinsiz labirentleri ve sadece birkaç mısrayla kalbin en derin odalarını sarsan o eşsiz Özdemir Asaf üslubu... Şairin hüznü, ironiyi ve yalnızlığı dâhice harmanladığı o muazzam eseri "Dokuza Kadar On"u okumak; aşkın, zamanın ve insan olmanın o en yalın, en vurucu gerçekleriyle soluk soluğa yüzleşmek demek. Her satırıyla zihninizi ve ruhunuzu saracak bu görkemli şiir şaheserini kesinlikle tavsiye ederim.
Çağdaş Türk edebiyatının yeraltı, felsefe ve psikoloji katmanlarını en radikal biçimde harmanlayan ödüllü ve sarsıcı kalemi Hakan Günday’ın 2011 yılında yayımlanan anıtsal eseri "Az", okuyucuyu insan ruhunun en karanlık, çiğ ve tekinsiz dehlizlerine iten muazzam bir varoluş ve kader başyapıtıdır. Roman; hayata tamamen zıt kutuplarda, bir yanda tarikat kıskacında bir yanda ise şiddetin tam ortasında başlayan Derdâ ile Derda adlı iki ana karakterin, ismen ve ruhen birbirine doğru çekilen o soluk soluğa, acı dolu yaşam öykülerini odağına alır. Hakan Günday; bu paralel ve sarsıcı hayat yürüyüşlerinin odağında, çocuk istismarı, insan kaçakçılığı, mülkiyetçilik ve modern kölelik gibi yeryüzünün en ağır, yüzleşilmesi zor sosyal sancılarını kurguya dâhice entegre eder. Yazar; din, dil, aidiyet ve kimlik kavramlarını Doğu ile Batı’nın o ezeli cehenneminde cerrah titizliğiyle deşerken, harflerin, kelimelerin ve nihayetinde edebiyatın insanı dönüştürme gücünü muazzam bir alt metin olarak işler. Günday’ın o sert, vurucu, aforizmalarla örülü ve insan psikolojisinin en gizli nevrozlarını fısıldayan görkemli dili; bu eseri basit bir suç ve dram hikayesi olmaktan çıkarıp, insanlığın acıyla, kötülükle ve mutlak yalnızlıkla olan ezeli imtihanını anlatan çok katmanlı bir edebi anıta dönüştürür.
Çağdaş Fransız edebiyatının ve kara mizahın usta kalemi Jean-Louis Fournier’nin olgunluk döneminde kaleme aldığı bu eser; zaman, sabırsızlık, yaşlılık ve modern dünyanın "hız" hastalığı üzerine yazılmış minimalist bir anlatıdır. İleri bir yaşta ömür sermayesinin azaldığı hissiyle bu kitabı yazan Fournier, kendi içsel sabırsızlığını çağımızın dijital telaşıyla harmanlayarak masaya yatırır.
Kitap, yazarın kendine has kısa, vurucu ve iğneleyici otobiyografik anekdotlarıyla şekillenir. Hayatı boyunca hep bir şeyleri beklemekten yorulduğunu itiraf eden Fournier, bir yandan da modern insanın "her şey hemen, şimdi olsun" arzusuyla beklemenin güzelliğini ve yolun keyfini nasıl kaçırdığını inceler. Anlık mesajların, hızlı trenlerin ve sürekli bir yerlere yetişme çabasının insan ruhunda yarattığı erozyonu; ölüm ve zamanın daralması gibi ağır konuları boğmadan, muazzam bir mizahi hafiflikle aktarır.
Yazarın diğer başyapıtlarına kıyasla bazı bölümleri daha yüzeysel veya kendi temasına uygun olarak sabırsızca yazılmış hissi verse de, bu durum eserin samimiyetine gölge düşürmez. Özetle Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık, hayatı yüksek ateşte tüketmek yerine durup nefes almak isteyen modern insan için, zamanın hızına meydan okuyan bilge bir ihtiyarın aynası ve harika bir hız çağı eleştirisidir.
Kitabımız 12 Eylül darbesini, bu sebepten babasını kaybetmiş küçük bir kız çocuğunun gözünden anlatıyor. Güzel bir başlangıç yapan hikaye her geçen sayfa etkisini ve duygusunu kaybediyor bence. Benim beklediğim vurucu etkiyi bir türlü yapamadan bitti kitap. Ben pek beğenmedim.
Jules Verne’in Doktor Ox’un Deneyi kitabı, yazarın bilinen büyük bilimkurgu romanlarının gölgesinde kalmış ama aslında en ironik eserlerinden biri.Kitabın en büyük başarısı, insan psikolojisinin ve toplumsal düzenin ne kadar kırılgan olduğunu çok naif bir mizahla anlatabilmesi.
Ağdalı tasvirler yerine son derece akıcı ve günlük bir dil tercih edildiği için hikayenin temposu hiç düşmüyor.
Verne bu eserde, bilimsel hırsın etik sınırlarını sorgulatırken, bir yandan da insan doğasının dış etkenlerle nasıl kolayca manipüle edilebileceğini gösteriyor. Olay örgüsü o kadar dengeli kurulmuş ki, yazar sizi didaktik bir dille sıkmak yerine, durum komedisi izletir gibi eğlendirerek derin bir sistem eleştirisinin içine çekiyor.
Karakterlerin ve toplumsal yapının geçirdiği dönüşüm, bittikten sonra bile üzerine düşündüren cinsten. Kısa, vurucu ve edebi doyuruculuğu yüksek bir klasik arayanlar için kesinlikle nokta atışı bir tercih.
