En üzgün insan bile gülümser;
ve sürekli gülen insan bile
arada bir ağlar ve gözünden yaşlar akar.
Duygular sürekli olamaz.
Onlar hareket eder, bu yüzden de
onlar duygulardır. Birinden diğerine
sen sürekli olarak değişirsin.
Şu an üzgünsün, sonraki an mutlusun.
Şimdi öfkelisin, sonraki an çok şefkatlisin.
Şu an sevgi dolusun, sonraki an
nefretle dolusun.
Sabah güzeldi; akşam çirkindir.
Bu böyle sürer.
VE anlayış DÖNÜŞÜMÜN SIRRIDIR.
Şayet öfkeyi anlayabilirsen, hemen o an
üzerine MERHAMET yağacaktır.
Şayet seksi anlayabilirsen, hemen o an
ŞAMADHİ'ye erişeceksin.
"Anlayis" anımsanması en önemli olan sözcüktür.
ÖLÜM korkusu,
ölüm korkusu değildir,
o tatmin olmadan kalma
korkusudur.
Öleceksin ve hayatın aracılığıyla hiç ama hiçbir şeyi yaşayamadın;
hiç olgunlaşma yok,
hiç gelişme yok,
hiç açan çiçek yok,
BOŞ ELLERLE geldin,
BOŞ ELLERLE gidiyorsun.
Korku budur!