Zeze
@whale
4 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Reklam
"I am made of memories."
Əslində kitab başdan-ayağa Patroclus'un xatirələrindən ibarət imiş, Achilles öldüyü zaman son vəsiyyəti Patroclus ilə onun məzarının birlikdə olması idi,buna baxmayaraq nə anası nə oğlu onun son vəsiyyətini yerinə yetirir. Achilles'in anası qəbri ziyarət edir və Patroclus'un ruhu ona Achilles ilə olan zamanları,bütün xatirələri danışır,çünki bir ümid digər dünyada bir olmaqlarını istəyir,bəlkə Achilles'in anası ona kömək edər. "She does not answer me for a long time" burda tam ümidləri bitəcəkkən Achilles'in anası "l have done it" deyir və qəbrin üzərinə Patroclus'un da adını yazır,beləliklə digər dünyada onlar qovuşa bilirlər...
He falls on the body. The knowledge rushes up in him, choking off breath. A scream comes, tearing its way out. And then another,and another. He seizes his hair in his hands and yanks it from his head. Golden strands fall onto the bloody corpse. Patroclus, he says,Patroclus. Patroclus. Over and over until it is sound only.
I have done it," she says. At first I do not understand. But then I see the tomb, and the marks she has made on the stone. A C H I L L E S, it reads. And beside it, P A T R O C L U S.
"Go," she says. "He waits for you."
In the darkness, two shadows, reaching through the hopeless, heavy dusk. Their hands meet, and light spills in a flood like a hundred golden urns pouring out of the sun.