Kendi fikirleri olmadan bir başkasını hiçbir zaman ikna edemem. Diğerinin iyi ve doğru bir düşünce yetisinin olduğunu varsaymam gerekiyor; yoksa onun benim temellendirmelerimle kazanılabileceğini ummak boşuna olur. Aynı biçimde, kendi duyguları olmadan hiç kimseyi ahlaksal olarak da etkileyemem; diğerinin kalbinin kusursuz iyi olduğunu varsaymalıyım, yoksa o, kendi içinde kötü alışkanlıkları betimlememden hiçbir zaman iğrenme ya da erdemi yüceltmemden hiçbir zaman itici bir kuvvet hissetmeyecektir.
Filozof şunları belirlemek zorundadır: birincisi, insan bilgisinin kaynaklarını; ikincisi, bilimin sınırlarını; üçüncüsü ise aklın sınırlarını. Sonuncusu en gereklisi ama en zorudur.