Yer yer beni sinirlendiren, yer yer ise karakterlerle empati kurduğum bir kitap oldu benim için. Açık konuşmak gerekirse dili biraz yorucu, yer yer “ben ne okuyorum şu an?” “bu ne şimdi?” “bu hangisinin anısı?” diye anlamaya çalıştığım birkaç sahne oldu. Kitabın bitişini hala anlayabilmiş değilim, o yüzden gidip birkaç video izleyeceğim ama yarıda kaldığını düşünüyorum. Esme’ye çok üzüldüm, hatta Lennox ailesinin kızlarına genel olarak üzüldüm. Bu kitap sayesinde ataerkil düzenle, kadınların hayatlarının zorluğuyla bir kez daha yüzleştim. Güzel ve merak uyandıran bir kitaptı, sadece yazım dili beni zorladı. Yine de şans verin derim.