Gül
@wingsofwords
rüzgarı alıp çıkıyorum
ev senin
pencere senin
ceket senin
Sayfa 9
Reklam
kim anlayabilir içimdeki kaygısız acıyı, nasıl atılırım
kaygılara fark etmeden, nasıl yıkılırım, yenilirim kendime!...
gömleklerini ütüleyemem, ama sana çorba
pişirmeyi her şeyden çok isterim.*
nasıl bir adalet bekliyorum, bana yollayacağın,
söyleyeceğin sözcüklerden ... fısıldayabilir ya da
bağırabilirsin ... şimdi gidersen kendimi koruyamam
gibi geliyor. tüm bunlar mavi ve sonsuz bir düş için
ruhumu alıkoyuyor. çünkü sadece kapını tıklatırım ve
sana "gelen benim" derim.
Reklam