"bir tek özlemleri deviremedim şu ince bileklerimde" diyordu Sagopa.
Özlemdendir bizim içimize sığmayışımız ve hikâyeyi sonlandıramamız. Özlem bitti mi beraberinde her şey biter çünkü bilirsin.
Kendinden nefret eden bir kişi başka birini sevebilir mi? Kendi kalbi ile barışık olmayan birisinin başkalarıyla iyi geçinmesi mümkün müdür? Kendi kendisinden canı sıkılan, kendinden yorulmuş birisi içinde yaşadığı topluma mutluluk verebilir mi?