Artık geleceği değil, hemen karşımda duran şimdiyi düşünmeliyim. Sadece bugün yapılması gerekenlere ve bunların altında sorunsuzca nasıl kalkabileceğime kafa yormalıyım. Çünkü ancak bu şekilde uzun yarınların üstesinden gelebilirim.
Bir zamanlar tüm dünyası annesinden ibaret olan bir çocuk vardı. Annesinin söylediklerini sünger gibi emerek büyüyen, yanlış dedigini yanlış, doğru dediğini doğru kabul eden, özür dilemeyi, hatasından dönmeyi bilen bir çocuk. O çocuk benden artık çok uzakta. Cezalandırmanın da azarlamanın da faydası yok. Dünyası benim dünyamdan çok farklı ve biliyorum ki, bir daha asla kollarıma dönmeyecek.
Belki de hepsi benim hatam.
Geçen her saniyeyle vaktim tükenmekte. Bir şeyler illaki değiştireceksem kendimi çok buyük mücadelelere hazırlamalıyım. Gerçi hazırlıklı olmak da pek bir şey değiştirmez. Yapabilecegim tek şey iyisiyle kötüsüyle, değiştiremediklerimin bana ait olduğunu kabullenmek. Kendi seçimlerimden dolayı bana aitler. Şimdiki beni var ediyorlar.