"Şimdi ölmek istiyorum fakat ölüm bizim yaptığımız bir eylem değil yemek yemek, sevişmek, konuşmak yazmak gibi. O kendiliğindenliğinde var; varoluşu bizden başsız. Ne kadar istesen de olmayınca olmuyor, ölmesine ölmüyorsun işte. Mecburen yaşıyorsun. Mecburen yaşayıp, her sabah uyandığında, gece ölmek umuduyla uykuya dalıp varsayımsal olarak ölene dek yeniden eziyet çekiyorsun ve buna yaşamak diyorsun. Mecbursun..."
İnsanlar çiçekleri de sever, sonra koparır çiçeklerden daha çok sevdikleri birilerine verirlerdi onları, sevgilerini göstermek için. Birileri sizi seviyorsa, kendinizi korumuyorsunuz artık "seni seviyorum" dediği için o insanlardan bir gün mutlaka sizi koparırlar, koparıyorlar.