Bu dünyada öğrenmesi gereken çok fazla şey vardı. Ancak eğer insan değil de balık ya da günebakan olmuş olsaydı, böylesine garip bir yürek sıcaklığını asla duyumsayamazdı. Öyle hissetti.
Reklam
Mümkün olursa da onun bedeninde ellerini gezdirmek istiyordu. Tenini, sıcaklığını parmak uçlarında hissetmek istiyordu. Ve dünyadaki merdivenleri onunla birlikte inip çıkmak istiyordu.
Bildiği tek şey, kalbinde o kızı yeniden görme isteğinin olduğuydu. Çok istiyordu görüşmeyi. Baş başa, yüreğindekileri konuşmak istiyordu. Onunla azar azar çözmek istiyordu bu dünyanın gizemlerini.
“Seni tekrar görebilecek miyim?” diye son kez sordu Samsa.
“Birini görmeyi çok istersen, o kişiyi mutlaka yine görürsün” dedi kız. Bu kez sesinde birazcık sıcaklık vardı.
Yaşam tuhaf, değil mi? Bir zamanlar müthiş bir şekilde parlayan, son derece arzu ettiğin bir şey, onu elde etmek için her şeyi göze alabilecekken, biraz zaman geçtikten sonra ya da ona biraz farklı açıdan bakınca, şaşırtıcı derecede önemini yitiriveriyor.